هرچشمه ناب چشمه کوثر نیست

                                      گرهست در این جهان پهناور نیست

جز نام خدا هر انچه در عالم هست

                                     هرگز به گرانبهایی مادرنیست

تو از کاشانه رفتی و دل من بی تو تنها شد

                                             نجیب پرکشیدی و غم دوری هویدا شد

عزیز من کجا رفتی نمی دانم ولی ای کاش

                                            باز ایی که چشم از اشک، دریا شد

نازم به ناز کسی که به ناز خویش نازد               من را به ناز نازفروشان نیازی نیست

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تو از کاشانه رفتی و دل من بی تو تنها شد          نجیب پر کشیدی و غم دوری هویدا شد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ          ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تورا به خاطره ها می سپارم           به نغمه های باران

                                                            میروی اما بدان

                                                                          جدایی پایان عاطفه ها نیست

 

خدایا عمرگل عمر حباب است               اسیر باد یا نقش بر اب است

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوستی ان است که بلبل با رخ گل می کند

                                         صد جفا از رخ گل میبیند اما تحمل میکند

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خدایا دفتر ناخوانده ام من                     زراه یک سفر جا مانده ام من

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یاران چه می دانند که من دریایی از دردم

                                                   به ظاهرگرچه می خندم سکوتم تلخ و گریان است

                                    

                                                                          (درد منو دل من)

دلم در مهربانی همچو دریاست           ولی در زندگی تنهای تنهاست

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مانده ام تنها من و این سرگذشت         من گذشتم از تو و از انچه بین ما گذشت

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چرا دراین دنیای بی حاصل مغرور میگردی؟

                   سلیمان هم شوی، اخر نصیب مور میگردی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

درمحکمه ای که یارقاضی باشد          محکوم بودن به طناب دار عشق است

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در جوانی ناله کردم کسی یادم نکرد

                                           درقفس جان دادم صیاد ازادم نکرد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وجدان تنها محکمه ای است که احتیاج به قاضی ندارد.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تا زمانی جنایت در اجتماع هست عدالتی وجود ندارد.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یادمان باشد از امروز جفایی نکنیم         یا که در خود شکستیم صدایی نکنیم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اگه دوست داری شاد زندگی کنی بهتره یه راهی پیدا کنی که شاد بمیری...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خدایا طاقت تنهایی ام ده            دل بی کینه و دریایی ام ده

 

کاش میگفتی چیست؟ انچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بی تو من هیچی نمیخوام از این عمری که دوروزه

نرو تا غم واسه قلبم پیرهن عزا بدوزه.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تا توانی دلی بدست اور                 دل شکستن هنر نمی باشد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

روزی نشد که یاد رویت نکنم                یا در سر کوچه جستجویت نکنم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم               چه بگویم غم از دل برود چون تو بیایی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گفته بودم که اگر بوسه دهی توبه کنم              که دگر از این خطاها نکنم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بوسه دادی چو برداشتی لب از روی لبم            توبه کردم که دگر توبه ی بیجا نکنم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اگر خواهم غم دل با تو گویم جایی نمی یابم          اگر جایی شود پیدا، تورا تنها نمی یابم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نفرین خدا برمن اگر باز بخواهم عاشق شوم و دل به غم عشق بسپارم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(توی هر شهری که بودی من مسافرت می موندم) تو رودخانه ی قلبت قایق من رفتنی بود.من از اول می دونستم قایقم شکستنی بود.

 

بیاد ارزوهایی که میمیرند سکوتی میکشم بالاتراز فریاد.

گرگ جماعت اهلی نمیشه                            نظامی جماعت رفیق نمیشه...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گفتم رو لبت چیست؟ گفتی نمک                   گفتم بمکم تو گفتی نمک!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خسته ام از این همه شبهای تنهایی کجایی؟       من ندارم در سر خود جز تو سودایی کجایی؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من میخوام لبونتُ هی بمکم، عزیزم ای دلبربا نمکم، بیا تو خوشکلکم، بیا تو به کمکم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

الهی من فدای تو، چیکار کنم برای تو،اگه تو این بیابونا خاری بره به پای تو؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                            مجنون

اگر میداد لیلی کام به مجنون                        کجا میشد افسانه نام مجنون

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوستی حادثه است و جدایی قانون               پس سعی کن حادثه جو باشی و قانون شکن.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یاد انروز که در صفحه شطرنج دلت           شاه عشق بودم و از کیش غمت مات شدم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چرا به سفره ی ما دیگرنشانی ازنهان نیست       به خاک غم زده ی شهرم نوید بهاران نیست.

روزی مادر با سینه ای شاد

                               دخترش را به یک سربازی داد

روزی مادر پرسید ز دختر

                              که شبها چه اید تو را بر سر

دخترخندید و گفت:ای مادر

                             دیگر نمی ترسم ز شوهر

به خوبی می بوسد لبانم را

                            دوشفنگ می گیرد پاهایم را

چون کار وی از روی شرف است

                            تیراندازی زیر لحاف هدف است...

هر شب وقتی تنها میشم حس می کنم پیش منی

دوباره گریم می گیره انگار تو اغوش منی

رُوم نمیشه نگات کنم وقتی اشکات تو چشمام با اینکه نیستی پیش من

انگار دستات تو دستام.بارون می باره وا تورو دوباره پیشم میبینم.

اشک تو چشمام حلقه میشه دوباره تنها میشم.

قول بده وقتی تنها میشم بازم بیای کنار من.

شبهای جمعه که میاد بیای سر مزار من.

دوباره باز یاد چشات زمزمه ی نبودنم

ببین عاقبت چی شد قصه ی با تو بودنم،خاک سر مزار من نشونی از نبودن،

دستهای نامردم شهر چرا ازم رُبودن.بارون می باره...

به زیر خاکم هنوز نرفتی از خیال من.

غصه نخور سیاه مپوش،گریه نکن برای من.

دیگه فقط ارزومه بارون بباره رو تنم غبار لحظه ها سپرد منو به باد رفتنم.

بارون می باره وا تورو دوباره پیشم می بینم.اشک تو چشام حلقه میشه دوباره تنها میشم.

دیگه فقط ارزومه بارون بباره رو تنم،رو سنگ قبرم بنویس تنها ترین تنها منم.

بغض شعرم را شکست اواز تو

بی بی ،دل شکسته ی سربازتو

بر چکاد قاف مخمل پوش شعر

حسرت سیمرغ من پرواز تو

زیر بارانها به بیداری گذشت

من برهنه،خرقه روانداز تو

زخمه ی سازم به دست تو خودی ست

من ولی بیگانه ام با ساز تو

قفل هر در را کلیدی محرم است

من ولی نامحرمم با راز تو

هر کس از بازار تو شعری خرید

من نباید می خریدم ناز تو...

 

قول میدم وقتی که نیستی عکستو بغل نگیرم.قول میدم روزی هزار بار واسه ی اشکات نمیرم.قول میدم وقتی که نیستی پای عشق تو نسوزم.قول میدم در انتظار چشمامو به در ندوزم.میدونی که خیلی خستم.میدونی دلم گرفته،میدونی دوریت عزاب،میدونی گریم گرفته.میدونم برنمیگردی،میدونم رفتی که رفتی.دروغ بود هر چی می گفتی.میدونم... همیشه تومهربونی واسه این قلب شکسته واسه این حس غریبم که فقط دل به تو بسته.بیا برگرد اگه قلبم تورو از خونه نرونده.دیگه از اخرقصه حتی یک لحظه نمونده.

                                      گل نیلوفر

یه روز وقتی به گل نیلوفر نگاه می کردم ترس تموم وجودمو برداشت که شاید من هم یه روز مثل گل نیلوفر تنها بشم سریع از کنار مرداب دور شدم.حال وقتی می بینم خودم مرداب شدم دنبال یه گل نیلوفر می گردم که از تنهایی نمیرم و حالا می فهمم گل نیلوفر مغرور نیست اون خودشو وقف مرداب کرده.

سفر کردم به هر شهری،دویدم چو شهر عشق من شهری ندیدم.

ندانستم زاول قدر ان شهر زنادانی بسی غربت کشیدم.

بی تو مهتاب شبی باز از این کوچه گذشتم. همه تن چشم شدم خیره بدنبال تو گشتم.شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم. شدم ان عاشق دیوانه که بودم. در نهان خانه ی جانم گل یاد تو درخشید. عطر صد خاطره پیچید باغ صد خاطره خندید. یادم اید که شبی با هم از ان کوچه گذشتیم پر گشودیم در ان خلوت دل خواسته گشتیم. ساعت چند بر لب جوی نشستیم. تو،همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت. من،همه محو تماشای نگاهت.یادم اید که به من گفتی که از عشق حذر کن مدتی چند بر این اب نظر کن.اب ایینه ی عمر گذران است.تو که نگاهت به نگاه دیگران است باش که فردا دلت با دیگران است.

خداوندا،انکه در تنهاترین تنهایی ام تنهایم گذاشت،در تنهاترین تنهایی اش تنهای تنهایش مگذار...

سحر خندد به نور زرد فانوس      پرستویی دهد بر جفت خود بوس

 

نگاهم میدود بر سینه راه          تو را دیگر نخواهم دید افسوس!

درون سینه ام صد ارزو مرد

                          گل صد ارزو نشکفته پژمرد

دلم بی روی او دریای درد است

                         همین دریا مرا در خود فرو برد.

نشنو از نی،نی نوای بینواست

بشنو از دل،دل حریم کبریاست

نی چو سوزد تل خاکستر شود

دل چو سوزد محفل دلبر شود.

خسته ام از این همه شبهای تنهایی کجایی؟   

                               من ندارم درسر خود جزتو سودایی کجایی؟

من که هرگه ده گام بر می دارم ای دوست

                             پس چرا یک قدم سوی من نمیایی کجایی؟

یه دفعه مثل یه شمع داشتی خاموش می شدی

                اگه پروانه نبود تو فراموش می شدی

اره پروانه شدم که پرم سوخته شه

               که اتش دل تو به دلم دوخته شه...

پس کجا و کی میای تا خودتو نشون بدی

به تن خسته ی من تو باز دوباره جون بدی

بیا که خسته شدم از این همه دربدری

کی میای به این رگهای بی خونم تو خون بدی...

ما که رفتیم تو بمون با هر کی که دوستش داری

با اونی که پنهونی سر روی شونش میذاری

ما که رفتیم ولی این رسم وفاداری نبود

قصه چشمای تو واسه ما تکراری نبود

ما که رفتیم ولی خوب موندی سر قول و قرار

خوب رها کردی دستامو تو اول بهار

ما که رفتیم حالا تو می مونی و عشق جدید

می دونم چند روز دیگه می شنوم جدا شدید.

نمي داني که چقدر دلم

برايت تنگ شده است

تک تک روزها را

پشت سر مي گذارم

کار هايم را به انجام مي رسانم

آن گاه که بايد لبخند ميزنم

حتي گاهي قهقهه مي زنم

ولي قلباً تنهاي تنها هستم

هر دقيقه يک ساعت

و هر ساعت يک روز طول مي کشد

آ نچه مرا در گذراندن اين روزها ياري مي کند

فکر به توست

و دانستن اين که

به زودي به تو خواهم رسيد

 

د

 

عشق و دوست داشتن

اين دو يکي نيست...اشتباه نشود!

عشق همان دوست داشتن نيست

عشق رويائي است و دوست داشتن دنيائي

دوست داشتن با عشق مقايسه نمي شود که اگر بشود

از بين خواهد رفت

عشق خلقت خداست و دوست داشتن

خلقت عقل و دل انسان...

عشق همچون خدا يکي است و براي هر انسان

مي تواند به تعداد انسانهاي ديگر باشد

جدائي براي عشق مرگ است در حالي که

دوست داشتن مي تواند براي مصلحت ديگري جدائي را تصميم بگيرد

عشق روحاني است ولي دوست داشتن جسماني

جسم ميميرد ولي روح جاودانه است

کسي نمي تواند عشق را کنترل کند چرا که در عشق عقلي نيست

عشق را معني کردن گناه است چرا که در لغات ناچيز زبان نمي گنجد

معني کردن آن برابر با محدود کردن آن است

ولي دوست داشتن محتاج معني کردن آن است

دوست داشتن با دل انسان است ولي عشق با جان....

عشق غرور را از انسان مي زدايد ولي دوست داشتن با غرور رشد 

ميکند

عشق از نظر خدا پاک است

و دوست داشتن از نظر انسان...

خدا عشق است و انسان دوست داشتن...

بدرستي که خدا برتر از انسان است....

 

 

 

د

 

دلم گرفته..

از روزگار دلم گرفته
از اين تکرار دلم گرفته
دلم مي خواد گريه کنم
بارون ببار دلم گرفته

براي گم کردن خويش
رها شدن از کم و بيش
براي در خود گم شدن
جدا از اين مردم شدن

بهانه ي گريه مي خوام
بهانه ي فرياد زدن
بيا تو باش اي مهربان
بهانه ي گريه ي من

از روزگار دلم گرفته
از اين تکرار دلم گرفته
دلم مي خواد گريه کنم
بارون ببار دلم گرفته

از من ديگه هيچي نمونده
يه قصه ام صد باره خونده
امروز هوا هواي گريه س
گونه هامو بارون پوشونده

ابر غمم بارون نمي شه
درد سکوت درمون نمي شه
بخون برام از پشت شيشه
درد سکوت درمون نمي شه

از روزگار دلم گرفته
از اين تکرار دلم گرفته
دلم مي خواد گريه کنم
بارون ببار دلم گرفته